Έρευνα VPRC, για την κρίση των Media


Έρευνα για την κρίση των Media & Ετήσια Έκθεση Οικονομικών & Κοινωνικών Δεικτών στο απεργιακό φύλλο των Εργαζομένων στην Ελευθεροτυπία

Τα συμπεράσματα μπορούν εν συντομία να συνοψιστούν στα εξής:
1. Εχει συμβεί ήδη μια σημαντική αλλαγή στη χρήση των Μέσων Ενημέρωσης. Η Τηλεόραση εξακολουθεί να χρησιμοποιείται συχνότερα για ενημέρωση από το 47% της ελληνικής κοινής γνώμης, ωστόσο η ενημερωτική χρήση του Ιντερνετ ανεβαίνει ραγδαία και βρίσκεται ήδη στη δεύτερη θέση με 19%, παρά το γεγονός ότι ένας στους δύο σχεδόν πολίτες δεν έχει ακόμη πρόσβαση σε αυτό. Εφημερίδες (18%) και Ραδιόφωνο (14%) χάνουν σταδιακά έδαφος στη γεωγραφία της Ενημέρωσης, ενώ και το ποσοστό της χρήσης της Τηλεόρασης έχει μειωθεί σημαντικά σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια.

2. Εχει συμβεί επίσης μια μεγάλη ανατροπή στην κατάταξη αξιοπιστίας των Μέσων Ενημέρωσης. Η ελληνική κοινή γνώμη θεωρεί ότι τα γεγονότα παρουσιάζονται από «αρκετά έως εντελώς διαφορετικά» στα παραδοσιακά Μέσα (Ραδιόφωνα, Εφημερίδες και Τηλεόραση), τα οποία και συγκεντρώνουν χαμηλούς βαθμούς αξιοπιστίας (35% για τις Εφημερίδες, 40% για το Ραδιόφωνο, 34% για την Τηλεόραση). Αντίθετα, εκτοξεύεται η αξιοπιστία του Ιντερνετ ως μέσου ενημέρωσης (38%, με δεδομένο το γεγονός ότι το 51% δεν κάνει χρήση ιντερνετ. Με άλλα λόγια, η γενική ενημερωτική αξιοπιστία του είναι σχεδόν καθολική στους χρήστες του).

3. Η κρίση αξιοπιστίας των παραδοσιακών Μέσων έχει σαφείς αιτίες για την ελληνική κοινή γνώμη. Τα Μέσα αυτά θεωρείται ότι δεν είναι ανεξάρτητα στο παρεχόμενο ενημερωτικό τους προϊόν από τα οικονομικά συμφέροντα των ιδιοκτητών τους σε ποσοστό 77%. Θεωρείται επίσης ότι δεν είναι ανεξάρτητα από την πολιτική εξουσία σε ποσοστό 80%. Οικονομική και πολιτική διαπλοκή αποτελούν εμπεδωμένη συνείδηση για την κοινή γνώμη σε ό,τι αφορά τη λειτουργία των παραδοσιακών Μέσων Ενημέρωσης. Δημιουργούν τη βασική αιτία για την απομάκρυνση από τη χρήση τους (με κύριο αρχικό θύμα τις Εφημερίδες).

4. Η σημερινή οικονομική κρίση παρουσιάζεται στα παραδοσιακά Μέσα με βάση τις κυρίαρχες ιδεολογικο-πολιτικές απόψεις και ερμηνείες. Ο τρόπος που η Τηλεόραση έχει καλύψει την οικονομική κρίση και τις επιπτώσεις της θεωρείται από το 58% περισσότερο κοντά στις απόψεις των κυβερνώντων και μόλις 18% κοντά στις απόψεις της κοινωνίας. Για τις εφημερίδες τα αντίστοιχα ποσοστά είναι 52% και 19%, ενώ διασώζεται σχετικά το Ραδιόφωνο που παρουσιάζεται περισσότερο διχασμένο (32% έναντι 28%). Αντίθετα, και στον τομέα αυτό το Ιντερνετ κερδίζει κατά κράτος αφού το 75% σχεδόν των χρηστών του θεωρεί ότι εκπροσωπεί περισσότερο τις απόψεις της κοινωνίας και όχι των κυβερνώντων.

5. Η ελληνική κοινή γνώμη είναι καθολικά ενημερωμένη για τη σημερινή κρίση στα ελληνικά Media (91%). Η σημερινή κρίση έχει γίνει ευρέως αντιληπτή από τη διακοπή της λειτουργίας του ALTER (87%) και τη διακοπή της έκδοσης της ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ (19%). Θεωρεί ότι η ποιότητα της ενημέρωσης από τις μειώσεις του προσωπικού και τα κλεισίματα εφημερίδων ή τηλεοπτικών δικτύων θα χειροτερεύσει ακόμα περισσότερο (44%) ή θα παραμείνει ίδια (δηλαδή κακή, 29%). 

photo©Jesse Lenz

Read more...

Artis Causa Gallery, Bonjour… & καληνύχτα!


Kati Mahrt - Βασίλης Καρακατσάνης - Αντώνης Παπαδόπουλος
Επιμέλεια: Ανθή Αργυρίου

εγκαίνια έκθεσης: Πέμπτη 23 Φεβρουαρίου 2012, στις 20.00
διάρκεια έκθεσης: 23.02 – 31.03.2012


Η γκαλερί Artis Causa παρουσιάζει την ομαδική έκθεση με τίτλο ‘Bonjour… και καληνύχτα!’ με έργα ζωγραφικής, χαρακτικής και κολάζ τριών καλλιτεχνών: της Kati Mahrt, του Βασίλη Καρακατσάνη και του Αντώνη Παπαδόπουλου.

Η επιμελήτρια της έκθεσης, κριτικός τέχνης Ανθή Αργυρίου, σημειώνει: ‘Το σύνολο της εικαστικής δημιουργίας που θα εκτεθεί συνθέτει μια διαλεκτική διαδρομή από το χθες μέχρι το σήμερα, από την ελαφρότητα μιας ευημερίας που έχει παρέλθει στην περίσκεψη και την ενδοσκόπηση που ενέχει το ανησυχητικό παρόν. Σημείο αφετηρίας αποτελούν χρηστικά αντικείμενα της καθημερινότητας, ημερολογιακού τύπου σημειώσεις και ζωγραφικές αποδόσεις μιας εσωτερικής αναζήτησης που συμπυκνώνει τον χρόνο που μεσολαβεί από την έκπληξη και την προσμονή κάθε ξεκινήματος μέχρι την λειψή κατάληξη μιας διαψευσμένης πορείας.’

Οι καλλιτέχνες πειραματίζονται με τα εικαστικά τους μέσα ο καθένας με τον δικό του, διακριτό τρόπο. Ποικίλες τεχνικές των γραφικών τεχνών συναντούν επιζωγραφισμένα κολάζ με έντονες χρωματικές αντιθέσεις και υπερρεαλιστικές εικόνες με παστέλ και κάρβουνο.

Η Kati Mahrt γεννήθηκε το 1956 στο Κίελο της Γερμανίας. Σπούδασε εικαστικές τέχνες και επιστήμη της τέχνης στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών Braunschweig. Από το 1978 έχει συμμετάσχει σε διεθνείς εκθέσεις, διεθνείς Biennale χαρακτικής, και έχει πραγματοποιήσει πολυάριθμες ατομικές εκθέσεις σε γκαλερί και μουσεία. Μεγάλος αριθμός έργων της εκτίθεται σε μουσεία, δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές. Έχει τιμηθεί με το Βραβείο της Ευρωπαϊκής Biennale Χαρακτικής (Στουτγάρδη, 1987). Από το 1983 διδάσκει εικαστικές τέχνες και επιστήμη της Τέχνης στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών Braunschweig και στο Πανεπιστήμιο Hildesheim (Γερμανία).

Ο Βασίλης Καρακατσάνης γεννήθηκε στην Αθήνα, το 1957. Ζει και εργάζεται στην Ελλάδα. Σπούδασε ζωγραφική στις Ανώτατες Σχολές Καλών Τεχνών της Αθήνας & της Βαρκελώνης, συντήρηση αρχιτεκτονικών μνημείων στο Centro Europeo της Βενετίας. Έχει εκθέσει από το 1982 έως σήμερα σε Ελλάδα, Κύπρο, Ισπανία, Ιταλία, Ινδονησία & Γερμανία, ενώ έργα του βρίσκονται σε δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές και έχει συμμετάσχει σε πολυάριθμες διεθνείς εκθέσεις και art fairs σε Ελλάδα και εξωτερικό.

Ο Αντώνης Παπαδόπουλος γεννήθηκε το 1972 στο Vestervik της Σουηδίας και σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών του St. Etienne, στη Γαλλία, ενώ έχει παρουσιάσει ατομικές και ομαδικές εκθέσεις σε γκαλερί, μουσεία και ιδρύματα πολιτισμού τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό.

Read more...

Γιάννης Παναγιωτάκης, Η Αγένεια της Αγάπης (Μικρές Ώρες)


Μερικές προσευχές χάνουν το δρόμο τους και έτσι αδέσποτα περιφέρονται σε μια γοητευτική δυσαρμονία, αλλά απόψε θέλω να υμνήσω την ατέλεια και να θρηνήσω για την επερχόμενη ευτυχία!

Πόσο παράξενο Αλήθεια είναι το γεγονός πως οι απλοϊκοί υπερτιμούν την Αγάπη, παραβλέποντας το γεγονός πως αυτή στην φύση της είναι αγενής και αδιάκριτη.

Εισβάλει συχνά τις πιο ακατάλληλες στιγμές και πάντοτε Ακάλεστη, Τι Αγένεια..!!!!!

02:18 Έχει ησυχία εδώ απόψε και όλα ως συνήθως πεθαίνουν στην ώρα τους, σχεδόν τίποτα δεν αλλάζει και τριγύρω τα αντίτυπα του αοράτου προτύπου επιμένουν πεισματικά στην επίπλαστη ευδαιμονία τους.

02:49 Θα αφήσω για μια ακόμη φορά να με καταπιεί η φωτιά, συνηθίζεις με τον καιρό, είναι όμορφα! Που είσαι απόψε?
Ποτέ μου δεν κατάλαβα αν είναι τόλμη ή γενναιότητα αυτή η έλλειψη φόβου, όμως πια, κάθε φορά που σέρνω την σκέψη μου σαν σκιά σε κάθε τόπο που δεν υπήρξαμε ποτέ, νιώθω μια παράξενη αίσθηση γαλήνης!

03:22 Μια παγωμένη στιγμή, αυτό είναι η αιωνιότητα. Τι θα μου δώσεις που δεν έχω? Τι θα μοιραστώ μαζί σου που δεν μου δόθηκε?
Αλήθεια.Δεν ξέρω γιατί δακρύζω τόσο συχνά τελευταία!

04:01 Άδειος από σκέψεις και έννοιες, τότε μόνο νιώθω την εγγύτητα. Για τους εγγύς και τους μακράν, θεία ακτινοβολία, ουράνια έξαψη και μια «καινή εντολή» που παραμένει καινή παρά την κακοποίηση και τους αιώνες που παρήλθαν!

04:07 Συγχώρεσε με, ξέχασα απόψε να σου πω πόσο Σ' αγαπώ.

04:33 Θέλω να πάρω τις πληγές απ' την ψυχή σου, να τις κάνω δικές μου, σαν στίγματα στο σώμα μου. Θέλω να γελάς, όσο πιο συχνά μπορείς,.. Να γελάς!

04:50 Νεκρική Σιγή, Πανδαισία .! Τι όμορφα που μιλάει η σιωπή!
Όχι, δεν θα κρυφτώ σε κανένα θεώρημα, σε καμιά μελωδία , σε τίποτα που θυμίζει πόνο και την απαραίτητη ψευδό-παρηγοριά που ακολουθεί σαν επαίτης, το καθ' ομοίωσιν δικαιούται την έπαρση!

04:56 Η Αγάπη χάνει την λάμψη της όταν χαθεί ο προορισμός της, σβήνει αργά, με λεπτότητα, αθόρυβα!

04:59 Αφορισμένος μοιάζω και αρκετά Υποκριτής για να παραδεχτώ το πόσο Αληθινός είμαι.όμως.. Κάνει κρύο εδώ απόψε, Μπορώ να έχω μια αγκαλιά?

***

 ©2012 Yiannis Panagiotakis



Read more...

(Υπογραφές) Για την υπεράσπιση της κοινωνίας και της δημοκρατίας

Το κείμενο «Για την υπεράσπιση της κοινωνίας και της δημοκρατίας» δημοσιεύτηκε ολόκληρο με τις αρχικές υπογραφές χτες στο απεργιακό φύλλο της Ελευθεροτυπίας και είναι αναρτημένο στο ιστολόγιο  koindim.wordpress.com ανοιχτό σε όσες και όσους επιθυμούν να το υπογράψουν. Πρόκειται για ένα αρχικό κείμενο-πλαίσιο, πρωτοβουλία 130 διανοούμενων,  που προσδοκά να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις ενός συντεταγμένου κριτικού διαλόγου και κοινωνικών παρεμβάσεων «για την υπεράσπιση της κοινωνίας και της δημοκρατίας».
***
Η ελληνική κοινωνία δοκιμάζεται τόσο από την κρίση όσο και από τις αδιέξοδες συνταγές αντιμετώπισής της. Υποχωρούν θεσμοί που συγκροτήθηκαν μέσα από πολλούς αγώνες και θυσίες στη μεταπολεμική Ελλάδα: οι κοινωνικές ασφαλίσεις, το σύστημα δημόσιας υγείας και περίθαλψης, η εκπαίδευση, οι συγκοινωνίες, το φυσικό και αστικό περιβάλλον, η δυνατότητα ασφαλούς διαβίωσης, στοιχειώδη δημόσια αγαθά που συνιστούν την ελληνική εκδοχή ενός ήδη λειψού και απαξιωμένου κοινωνικού κράτους κατεδαφίζονται, με αποτέλεσμα η κοινωνία να οδηγείται στην ασφυξία.
Προβάλλεται εκβιαστικά το δίλημμα: λιτότητα ή χρεοκοπία; Ωστόσο, δεν πρόκειται για δίλημμα αλλά για αρνητικό άθροισμα: και λιτότητα και χρεοκοπία. Η ανά τρεις μήνες απειλή αποβολής της Ελλάδας από την ευρωζώνη είναι ηθικά ανοίκεια και οικονομικά καταστροφική, γιατί ενισχύει την βαριά ύφεση, μετατρέποντας την Ευρώπη σε κεντρικό παράγοντα αβεβαιότητας, οικονομικής αστάθειας και βαθέματος της κρίσης. Η ίδια η Ευρώπη διαμορφώνει τις συνθήκες ώστε η Ελλάδα να μην τηρεί τις δανειακές της υποχρεώσεις.
Κάθε μέρα γίνεται πιο φανερό ότι η συγκεκριμένη πολιτική αντιμετώπισης της κρίσης, που κορυφώθηκε με την ψήφιση του Μνημονίου 2, δεν είναι μια πορεία διάσωσης και εξόδου ούτε άρσης των χρόνιων παθογενειών του ελληνικού πολιτικού και οικονομικού συστήματος, αλλά μια πορεία καταστροφική, βασισμένη στην κοινωνική αδικία. Την κρίση δεν την υφίστανται όσοι εκμεταλλεύτηκαν το κράτος και το δημόσιο συμφέρον επί δεκαετίες, αλλά οι πλέον ευάλωτες κοινωνικές ομάδες. Βρισκόμαστε μπροστά σε μια πρωτοφανή επιχείρηση αναδιανομής πλούτου και ισχύος, που υπονομεύει το ευρωπαϊκό κοινωνικό μοντέλο, δημιουργώντας ακραίες οικονομικές και κοινωνικές ανισότητες. Ταυτόχρονα, επανεμφανίζεται δυναμικά ο εθνικισμός ενώ εντείνονται ο ρατσισμός και η ξενοφοβία.
Η ψευδώνυμη χρήση της έννοιας της «μεταρρύθμισης» είναι ενδεικτική για την αδυναμία υπέρβασης της κρίσης. Και αυτοί ακόμη που ήλπιζαν ότι η κρίση θα αποτελούσε ευκαιρία εξυγίανσης και τολμηρής θεσμικής ανανέωσης αντιλαμβάνονται πλέον ότι οι επιβαλλόμενες «μεταρρυθμίσεις» διαλύουν την κοινωνία. Ο λόγος που κυριαρχούσε στο εσωτερικό και εντείνεται στο εξωτερικό είναι ηθικολογικός, τιμωρητικός και ενοχοποιητικός. Κάθε αντίρρηση και κριτική επισείει την κατηγορία του «λαϊκισμού», του «συντεχνιασμού» και του «αντιευρωπαϊσμού». Αφού πρώτα στιγματίστηκε η μεταπολίτευση και το πνεύμα δημοκρατίας που έφερε στον τόπο, παρακολουθήσαμε και τον εξαγνισμό της άκρας δεξιάς, με τη συμπερίληψή της στην κυβέρνηση. Παράλληλα, πυκνώνουν οι προτάσεις για κυβερνήσεις «αρίστων», για συνασπισμούς τεχνοκρατών που θα «σώσουν» τη χώρα. Πρόκειται για ισχυρές αντιδημοκρατικές και αυταρχικές τάσεις, που εκμεταλλεύονται, με λαϊκιστικό τρόπο, τα δικαιολογημένα αισθήματα αποτροπιασμού απέναντι στην παλιά τάξη πραγμάτων που καταρρέει. Ωστόσο, σε αντίθεση με έναν ρηχό «εθνικά υπερήφανο» λόγο εναντίον των δανειακών συμβάσεων, δεν νοσταλγούμε, βέβαια, αυτή την τάξη.
Ελλάδα και Ευρώπη βυθίζονται σε μια αλληλοτροφοδοτούμενη κρίση, που δείχνει όχι μόνο τις θεσμικές αδυναμίες της Ένωσης, αλλά και τη διαχείρισή της από τις συντηρητικές ηγεσίες με νεοφιλελεύθερες συνταγές. Όσο και αν μοιάζει δύσκολο, οφείλουμε να εργαστούμε για μια κοινωνική και δημοκρατική Ευρώπη, που θα προβάλλει τις ιστορικές και πολιτικές της αξίες, δίνοντας νέο περιεχόμενο στην παγκοσμιοποίηση — άλλωστε, η λύση δεν μπορεί να είναι εθνική, αλλά πρέπει να ανταποκρίνεται στις διαστάσεις της ηπείρου μας, και όχι μόνο. Σήμερα ταπεινώνουν τους Έλληνες, αύριο τους υπόλοιπους λαούς, σπέρνοντας δυσπιστία και μίσος ανάμεσά τους. Πρόκειται για μια καταστροφική στιγμή στην ευρωπαϊκή ιστορία. Έτσι, η αλληλεγγύη προς την Ελλάδα συνιστά πολιτικό διακύβευμα για όλη την προοδευτική Ευρώπη.
Απέναντι στον άκριτο και εντέλει ταξικό λόγο οφείλουμε να προτάξουμε την κριτική σκέψη, την καθημερινή εμπειρία και τις ανάγκες των πολιτών, ιδίως αυτών που πλήττονται άδικα από την κρίση. Όσοι και όσες υπογράφουμε το κείμενο, επιθυμούμε να συμβάλουμε στη διαμόρφωση ενός ισχυρού μετώπου υπεράσπισης της κοινωνίας και της δημοκρατίας. Μια μεγάλη συμπαράταξη, που θα φέρνει κοντά ανθρώπους από διαφορετικούς χώρους, με στόχο να αποκαταστήσει το νόημα των λέξεων, τη δημιουργική επικοινωνία ανάμεσα σε κοινωνικούς χώρους και πολίτες με διαφορετικές εντάξεις, που συμμερίζονται τις θεμελιώδεις αρχές της δικαιοσύνης, της αλληλεγγύης και της δημοκρατίας, τις συντεταγμένες δηλαδή της ιδιότητας του πολίτη σε ένα φιλελεύθερο και δημοκρατικό πολίτευμα.
Απορρίπτοντας τη λογική του «μονόδρομου», τα ανιστόρητα στερεότυπα που ενοχοποιούν την ελληνική κοινωνία καταρρακώνοντας τη συλλογική αξιοπρέπειά μας, επιδιώκουμε να αναδείξουμε, εντός κι εκτός Ελλάδας, τις συνέπειες της κρίσης. H ελληνική κρίση είναι μέρος μιας συνολικότερης κρίσης, η οποία αλλάζει θεμελιακά την ιστορική εποχή που ζούμε. Σ’ αυτήν τη μεταιχμιακή περίοδο είναι σημαντικό να συνειδητοποιήσουμε ότι διακυβεύονται τόσο η έννοια του κοινωνικού, όσο και η δημοκρατία και τα δικαιώματα του πολίτη.
***
e-mail για συλλογή υπογραφών: koindim@gmail.com
http://koindim.wordpress.com/

Read more...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

  © Blogger template Shush by Ourblogtemplates.com 2009, totally modified by Stratos Fountoulis

Back to TOP